Historia Tinariwen to historia Tuaregów, to historia Nomadów i wolności, to historia walki i rebelii. Tinariwen to zjawisko niezwykłe. Początki historii zespołu sięgają powstania niepodległościowego Tuaregów w 1963 roku w Mali. W walkach brał ojciec lidera formacji Ibrahima Ag Alhabiba, dlatego ten swoje dzieciństwo spędził w obozach uchodźców w Algierii.
Na życie małego chłopca bardzo wpłynął western, który ten widział w wędrownym kinie – to właśnie w nim po raz pierwszy Ibrahim zobaczył gitarę, a następnie sam zbudował sobie instrument, na którym grał tradycyjne melodie i arabskie przeboje. Młody muzyk imał się różnych zajęć przemieszczając się pomiędzy Algierią i Libią. Pod koniec lat 70tych wraz z rówieśnikami Ibrahim grał już w zespole, którego muzyka była zainspirowana na równi tradycyjnymi brzmieniami Nomadów jak i Elvisem Presleyem, Led Zeppelin oraz Bobem Marleyem. Teksty formacji opowiadały o aktualnych rzeczach, nostalgii, zagubieniu oraz komentowały sytuację polityczną. Lata 1980 – 1989 to dla członków zespołu czas dzielony pomiędzy obozy wojskowe a muzykę, w tym pisanie pieśni patriotycznych nawołujących do walki o wolność. Rok 1990 to sześć miesięcy wojny zakończonej podpisaniem porozumienia między rządem Mali a MPA (Mouvement Populaire de l’Azawad – tuareską organizacją rebeliancką).
Mówi się, że każdy Tuareg między Tamanrasset a Niamey, między Timbuktu a Ghat jest członkiem zespołu. Struktura Tinariwen jest otwarta i bardziej podobna do społeczności niż zespołu muzycznego. W 2001 roku o grupie stało się głośno za sprawą występów na niesamowitym festiwalu na pustyni, którego byli gwiazdą, a także dzięki występom na WOMAD i Roskilde. Europę zdobyli unikalnym połączeniem elektrycznego bluesa z tradycyjną muzyką Nomadów. Do tej pory nikt nie połączył tak różnych kultur w tak zrozumiały i przyswajalny sposób. Słuchając ich nagrań uzyskujemy potwierdzenie, że niezależnie od szerokości geograficznej pod którą żyjemy uczucia takie, jak smutek czy tęsknota odczuwane są w podobny sposób i nie ma znaczenia, jak nazywa się muzykę przy której o nich się śpiewa.
Tinariwen zagrali w Europie, Ameryce, Japonii i Australii ponad 700 koncertów, pojawiając się na takich festiwalach jak Glastonbury (gdzie w 2009 roku zagrali na głównej scenie), czy Coachella. Ich płyty znakomicie się sprzedają, ale co najważniejsze - są oni niezwykle wpływowym zespołem. Do inspiracji i fascynacji ich twórczością przyznają się tacy artyści jak Chris Martin, Bono, Thom Yorke, czy TV On The Radio. Ich twórczość nagradzana jest w różnych zakątkach świata (zdobyli m.in. BBC Award for World Music i Praetorius Music Prize), dlatego nie dziwi fakt, że ich ostatni, czwarty album pt. „Imidiwan: Companions” nagrywany w piaskach malijskiej pustyni, znalazł się w wielu podsumowaniach najlepszych płyt 2009, a także zdobył prestiżową nagrodę Uncut Music Award za najlepszy album ubiegłego roku, pokonując takich artystów jak Kings of Leon, Animal Collective, Bob Dylan, czy Grizzly Bear.
